Τετάρτη, 13 Μαρτίου 2013

Ο Λύκος της Ψυχής μου (Magic de Spell)




Εγώ μεγάλωσα με αρχές
ανατροφή και συμβουλές.
Και από αυστηρούς γονείς
οι δάσκαλοι και οι συγγενείς,
σε εμένα είχαν ποντάρει.
Να γίνω το καλό παιδί,
αρνάκι άσπρο και παχύ
της μάνας του καμάρι.



Μα ο λύκος της ψυχής μου τραγουδάει
στο δάσος της ζωής μου ξενυχτά.
Ο λύκος της ψυχής μου τραγουδάει
κανείς τον λύκο δεν τον κυβερνά.

Μα τις ελπίδες τους αυτές,
εγώ τις πρόδωσα που λες
και από θρεφτάρι στο μαντρί
καλύτερα με συγκινεί,
να γίνω εγώ μακάρι
λύκος μαύρος και λιγνός,
του πατέρα του καημός
παρά στη γυάλα ψάρι.

Μα ο λύκος της ψυχής μου τραγουδάει
στο δάσος της ζωής μου ξενυχτά
Ο λύκος της ψυχής μου τραγουδάει
κανείς τον λύκο δεν τον κυβερνά.

Επιστρέψαμε! Δεν θέλω να αρχίσω τις συνήθεις διθυραμβικες δηλώσεις, δρυμήτεροι και άλλα τέτοια, ούτε να δώσω οποιουδήποτε τύπου υποσχέσεις. Το μόνο σίγουρο είναι ότι μου γεννήθηκε η ανάγκη να γράψω κάτι για προσωπική ευχαρίστηση. Έτσι βρήκα ξανά απάγκιο σε αυτό εδώ το "ήρεμο" blog. Ο χρόνος περιορισμένος, τα τραγούδια πολλά. Ας αρχίσουμε λοιπόν το μουσικό μας ταξίδι με ένα συγκρότημα που μας έρχεται από το 1980. Όσο κι αν σας φαίνεται απίστευτο οι Magic de Spell είχαν βγάλει album και πριν το "Διακοπές στο Saragevo" και μάλιστα όχι μόνο ένα ή δύο αλλά έξι. Ναι καλά ακούσατε έξι ολόκληρα albums τα οποία μάλιστα ήταν αγγλόφωνα. Καλά για τους πιο νέους που γνώρισαν τώρα τους magic, εν έτει 2013, δεν ξέρω τί να πω. Πλέον βλέπουμε ένα τυπάκι ανεκδιήγητο για τραγουδιστή, ένα συνονθύλευμα αισθητικής "κουλτούρας" που "ραπάρει" έχοντας παντελής έλειψη ταλέντου. Δεν ξέρω γιατί τον εντάξανε στο group αλλά σε εμάς τους λίγους που τους ακούγαμε την εποχή του τραγουδιστή Ασλάνογλου, για να μή πω για πιο πριν, μας κόπηκαν τελείως τα φτερά, τα πόδια και προπαντώς τα αφτιά. Αν κάνετε ένα γύρω στα μαγαζιά στη πλατεία Μαβίλλης και στους γύρω δρόμους με λίγη "ατυχία" μπορεί και να τον πετύχετε. Μη φοβάστε θα τον προσέξετε. Φωσφορίζει από χιλιόμετρα. Τέλοσπάντων έβγαλα τη χολή μου και συνεχίζω. Σε στίχους του Χάρη Αρώνη και μουσική του Νίκου Μαιντά (τότε μέλος του συγκροτήματος) από το 1995 μας έρχεται το σημερινό μας τραγούδι. Ο λύκος της ψυχής μου. Εν μέσω κρίσης πιστεύω είναι η καλύτερη ευκαιρία να αφήσουμε τον εν λόγω λύκο ελεύθερο. Αρκετά καταπιέστηκε. Να σας πω την αλήθεια, δεν είναι κι άσχημα. Δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε, οπότε μόνο θα κερδίζουμε και ναι υπάρχει και ψυχή. Υπάρχει και ελεύθερο πνεύμα. Υπάρχει και αγάπη. Καιρός είναι (ναι εν μέσω κρίσης) να τα αφουγκραστούμε. Οι επιθυμίες που είχαμε μικροί κάποια στιγμή θα έρθουν πάλι στο προσκήνιο, όσο και να τις είχαμε καταπλακώσει. Αργά ή γρήγορα θα κάνουν την εμφάνιση τους και θα είναι αργά για να τις αγνοήσουμε πάλι. Για αυτό, όσο μπορείτε, πάρτε τους δρόμους τρέξτε, περπατήστε φύγετε με μία βαλίτσα και ένα ποδήλατο για το άγνωστο, μη σας νοιάζει τίποτα. Έχετε καιρό για φυλακές. Προς το παρόν ζήστε πριν το μετανοιώσετε. Άλλωστε "κανέις τον λύκο δεν τον κυβερνά".

Υ.Γ. Στις φωτογραφίες μη ψάξετε δεν πρόκειται να βρείτε το ανεκδιήγητο τυπάκι...

Ακούστε το

   

Τρίτη, 6 Μαρτίου 2012

The Cave (Mumford and Sons)



It's empty in the valley of your heart
The sun, it rises slowly as you walk
Away from all the fears
And all the faults you've left behind

The harvest left no food for you to eat
You cannibal, you meat-eater, you see
But I have seen the same
I know the shame in your defeat


Cause I will hold on hope
And I won't let you choke
On the noose around your neck

And I'll find strength in pain
And I will change my ways
I'll know my name as it's called again

Because I have other things to fill my time
You take what is yours and I'll take mine
Now let me at the truth
Which will refresh my broken mind

So tie me to a post and block my ears
I can see widows and orphans through my tears
I know my call despite my faults
And despite my growing fears

But I will hold on hope
And I won't let you choke
On the noose around your neck

And I'll find strength in pain
And I will change my ways
I'll know my name as it's called again

So come out of your cave walking on your hands
And see the world hanging upside down
You can understand dependence
When you know the maker's land

So make your siren's call
And sing all you want
I will not hear what you have to say

Because I need freedom now
And I need to know how
To live my life as it's meant to be

And I will hold on hope
And I won't let you choke
On the noose around your neck

And I'll find strength in pain
And I will change my ways
I'll know my name as it's called again

Kαλή σας μέρα, επιστροφή λοιπόν με ξένο, φοβερό κομματάκι από γαμιστερό συγκρότημα. Ο λόγος για τους Mumford and Sons και το τραγούδι "The Cave" από το album "Sign no More". Το συγκεκριμένο album μας έρχεται από το τα τέλη του 2009 (αν θυμάμαι καλά) και αποτελεί μία δυνατή folk πρόταση. Τέρμα τ0 κλαψοστυλάκι του Damien Rice ήρθαν με γρήγορο (αν και όχι σε όλα τα κομμάτια) και ξέφρενο ρυθμό οι Mumford and Sons να τιμήσουν το έργο του Bob Dylan και να δείξουν ότι η folk παραδοσιακή μουσική και το banjo (μουσικό όργανο με χαρακτηριστικό ήχο, θα το καταλάβετε όταν ακούσετε το τραγούδι) γαμάνε ακόμα και τώρα. Όσον αφορά το συγκεκριμένο κομμάτι το επέλεξα σκόπιμα μιας και κατα βάση είναι λίγο αργό αλλά με κάποιες εναλλαγές ώστε να νοιώσετε και τα δύο πρόσωπα των Mumford and Sons. Οι στίχοι όπως και σε άλλα τους τραγούδια είναι απλοί, κατανοητοί αλλά θεωρώ και αλληγορικοί. Για παράδειγμα στο συγκεκριμένο τραγούδι όπως και στο "white blank page" του ίδιου δίσκου πιστεύω ότι γίνεται σαφής αναφορά στον Θεό και στα Θεία (σου γαμώ τη Θεία που λέμε) γενικότερα. Δεν θέλω να πω κάτι παρά πάνω, σας αφήνω να απολάυσετε το κομμάτι...


Υ.Γ. Το συγκεκριμένο συγκρότημα το έμαθα πέρυσι που έιχα επισκευτεί τον φίλο μου τον Άρη στην Δανία που γλένταγε (ωπ sorry σπούδαζε). Από τότε έλεγα να το ανεβάσω στο blog. Μετά από ένα χρόνο και κάτι ... τα κατάφερα!
Ακούστε το


Σάββατο, 7 Μαΐου 2011

Κυρ Διευθυντά των Δίσκων (Νίκος Παπάζογλου)



Κυρ Διευθυντά των δίσκων
έχω ένα νταλκά βαρύ

Όργανο γλυκό θα πιάσω
τραγουδάκι να της φτιάσω
κάν' το δίσκο ν' ακουστεί (Χ2)

Να το πω από το ράδιο
να της έδινα κουράγιο

Να μ' ακούσει να με νιώσει
το μυαλό της να διορθώσει (Χ2)

Κυρ εταιρειάρχη βιάσου
άντε να 'χεις την υγειά σου
έχω να της πω πολλά
με μιαν όμορφη πενιά
κι ας με ρίξεις στα λεφτά
κι ας μην πάρω ποσοστά

Δεν μπορώ να περιμένω
είμαι βρέφος πεινασμένο
μη μού λες γι' αναβολή
και μέ τυραννάς κι εσύ

Κυρ Διευθυντά των δίσκων
έχω ήχο κι υλικό

Να βγω να το τραγουδήσω
ίσως και τη μεταπείσω
στα κανάλια να το πω (Χ2)

Την αγάπη μου δεν ξέρεις
μ' απ' αυτή κι εσύ υποφέρεις

Κι' όταν πίνεις κι είσαι μόνος
κλαίει ο κρυφός σου πόνος (Χ2)

<<Θυμάμαι ότι τα τραγούδια αυτά έγιναν μέσα σε λίγες ημέρες μαζί με τον Μανώλη Ρασούλη, σε μια εποχή άκρως πολιτικοποιημένη και υπό το δέος των τραγουδιών του Χατζιδάκι, του Θεοδωράκη...κι ενός ανάλογου μουσικού κλίματος που κυριαρχούσε τότε. Και ίσως να ήταν μια διακριτική απάντηση σ 'αυτήν την εποχή. Θυμάμαι τη νύχτα που ταξιδεύαμε με το τρένο για τη Θεσσαλονίκη, όπου θα ηχογραφούσαμε το δίσκο σ 'ένα μικρό στούντιο του Νίκου Παπάζογλου. Πόσο απίθανο μου φαινόταν ότι αυτά τα τσιφτετέλια, οι ρούμπες θα κυκλοφορούσαν δημοσίως! Το πρώτο τραγούδι ήταν η "τρελή κι αδέσποτη" που μπορεί κανείς να πει ότι ήταν και το εμβληματικό τραγούδι αυτού του δίσκου. Κατά κάποιον τρόπο είχα εκπλήξει τον ίδιο μου τον εαυτό διότι μέχρι τότε, η μουσική που έγραφα ήταν ενός άλλου ύφους. Ανακάλυπτα συγχρόνως και τη σχέση μου με τη λαϊκή μουσική >>. Ο Νίκος Ξυδάκης ανακαλεί στη μνήμη του εικόνες από τα τέλη της δεκαετίας του '70 και περιγράφει το πλαίσιο, κοινωνικό και καλλιτεχνικό, μέσα στο οποίο προέκυψε ένας από τους σημαντικότερους δίσκους των τελευταίων δεκαετιών. Η συγκυρία ήταν πραγματικά ευτυχής και το έφερε να συναντηθούν ο νίκος Ξυδάκης με τον Μανώλη Ρασούλη, τον άνθρωπο που για πολλούς άλλαξε την πορεία του ελληνικού στίχου, με τον Διονύση Σαββόπουλο, που ανέλαβε την παραγωγή, και μ 'ένα νεαρό τραγουδιστή από την Θεσσαλονίκη. Η βαθιά του φωνή, με το μοναδικό λυγμό της και το χρώμα της, μόνο απαρατήρητη δεν μπορούσε να περάσει. Ήταν ο Νίκος Παπάζογλου. Η ηχογράφηση του δίσκου γίνεται στο νεοσύστατο στούντιο "Αγροτικόν", τα τραγούδια βγαίνουν στον αέρα και σκάνε σαν βόμβα στα θεμέλια του "μουσικού καθωσπρεπισμού". Δεν θυμίζουν τίποτε απ 'όλα τα τραγούδια της εποχής. Δεν ήταν λαϊκά αλλά ούτε και ροκ. Ήταν όμως αληθινά, αυθεντικά, άμεσα. "Κυρ Διευθυντά των δίσκων, έχω ενάν νταλκά βαρύ, όργανο γλυκό θα πιάσω, τραγουδάκι να της φτιάσω, κάν ' το δίσκο ν 'ακουστεί..." . Κι ο δίσκος ακούστηκε και ακούγεται. Κι όλα είναι πια ιστορία...
Για το παραπάνω άρθρο καθώς και την συνέντευξη του Νίκου Ξυδάκη πρέπει να ευχαριστήσουμε τον Μελωδία 99.2 καθώς και την "καθημερινή", μιας και σε ειδική έκδοση της "καθημερινής" στις 29/6/2003 εμφανίζεται το παρόν άρθρο που μοιράζομαι σήμερα μαζί σας.

Ακούστε το


Κυριακή, 3 Απριλίου 2011

Post Break-Up Sex (The Vaccines)



I can barely look at you,
Don't tell me who you lost it to.
Didn't we say we had a deal?
Didn't I say how bad I feel?

Everyone needs a helping hand;
Who said I would not understand?
Someone up the social scale
for when you're going off the rails, have

Post break-up sex
that helps you forget your ex.
What did you expect from post break up sex?

Leave it 'til the guilt consumes
I found you in the nearest room
All our friends were unaware
Most had just passed out downstairs.

To think I'd hoped you'd be okay,
Now I can't think of what to say,
Maybe I misunderstood,
But I can't believe you're feeling good, from

Post break-up sex
that helps you forget your ex,
What did you expect from post break up sex?

Oh when you love somebody but you find someone,
And it all unravels and it comes undone

From post break-up sex
that helps you forget your ex.
What did you expect from post break up sex?

Το κομμάτι που αναρτώ σήμερα ονομάζεται ''Post break up Sex'' και συμπεριλαμβάνεται στον πρωτο προσωπικό δίσκο των ''Τhe Vaccines'', που τιτλοφορείται ''What did you expect from The Vaccines?''. Οι The Vaccines δεν παίζουν κάτι το καινούριο, κάτι που να μην έχουμε ακούσει. Indie κιθαριστικό rock, με απλές, σύντομες, πιασάρικες συνθέσεις και μια retro αισθητική που γέρνει προς την post-punk εποχή. Ο δε στίχος και αυτός απλός, καθημερινός και άμεσος, δένει τη συνταγή μαζί με τα μουσικά στοιχεία. Όποιος έχει μια στοιχειώδη συμπάθεια στον απλό κιθαριστικό ήχο βρετανικών συγκροτημάτων των προσφάτων ετών σίγουρα θα συμπαθήσει το εν λόγω άλμπουμ από το πρώτο άκουσμα. Το συγκεκριμένο κομμάτι απο την Λονδρέζικη τετραμελή μπάντα παίζεται ήδη πολύ στα ραδιόφωνα αλλά δεν είναι αυτός ο λόγος της ανάρτησής του. Αυτό που μου κίνησε το ενδιαφέρον είναι οι στίχοι καθώς το τραγούδι μιλάει για μια εφήμερη σχέση, μια σεξουαλική επαφή απλά για να ξεχάσεις τον/την πρώην σου!! Εφόσον είναι της μόδας η σεξουαλική απελευθέρωση ή επανασταση (βέβαια δεν ξέρω κατα πόσο εκφράζεται σωστά) μου ήρθε η ιδέα να γίνει μια συζήτηση γύρω απο το θέμα μέσα απο τα σχόλια σας. Ξεκινώντας θεωρώ προσωπικά οτι όσο είμαι κολλημένος με μια πρώην μου δεν θα μπορούσα να καταφύγω σε post break up sex απλά για να την ξεπεράσω ...Mars και Άρη περιμένω να δώσετε και σεις το καλό παράδειγμα με τα σχόλια σας για να ακολουθήσουν και άλλοι.

Aκούστε το


Πέμπτη, 31 Μαρτίου 2011

Το όνειρο (Silena)



Σαν πιω το δάκρυ σου
γλυκά θα κοιμηθώ
κι από τον ύπνο αυτό
ποτέ δε θα ξυπνήσω
τ΄ αστέρια, το φεγγάρι θα’ χω θησαυρό
και τ΄ όνειρό μου το τρελό θα συναντήσω

Σαν δεις φωτιά
να βγαίνει μέσα απ’ το βυθό
θα΄ ναι ο λυγμός της Αφροδίτης που πονάει
το μυστικό της έχει κρύψει από καιρό
μα η πληγή, μαργαριτάρι που σκορπάει

Μνήμες, σιωπές μετρούν τα χρόνια,
οι έρωτες ζούνε αιώνια
οι δυο καρδιές γίνονται ένα
βλέμμα του απείρου
κλειδί του ονείρου

Γεια σας, σήμερα το βράδυ με περίμενε μία πάρα πολύ ωραία έκπληξη. Ανοίγω το mail μου να δω μήπως με θυμήθηκε κανένας εκτός από τις προσφορές της groupon και των σχετικών sites και τί να δω; Μία καινούρια φίλη, η Silena, μου έστειλε ένα πολύ ωραίο "ποίημα - τραγούδι", όπως το χαρακτήρισε εύστοχα η ίδια. Στο συγκεκριμένο στιχούργημα (μάλλον το "ποίημα - τραγούδι" ακούγεται καλύτερο) εντύπωση μας κάνουν οι πανέμορφες και ζωντανές εικόνες, η μουσικότητα και φυσικά το πάντα διαχρονικό νόημα του. Σε ευχαριστούμε πολύ Silena και ελπίζουμε στο μέλλον να μας έχεις και άλλες τέτοιες εκπλήξεις...

Υ.Γ. Ποιήματα της Silena και όχι μόνο μπορείτε να απολαύσετε στα ιστολογία της:
http://poetry-of-silena.blogspot.com και http://www.silena26.blogspot.com
.

Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2011

Rolling In the Deep (Adele)



There's a fire starting in my heart,
Reaching a fever pitch and it's bring me out the dark,

Finally, I can see you crystal clear,
Go ahead and sell me out and I'll lay your sheet bare,
See how I'll leave with every piece of you,
Don't underestimate the things that I will do,

There's a fire starting in my heart,
Reaching a fever pitch and it's bring me out the dark,

The scars of your love remind me of us,
They keep me thinking that we almost had it all,
The scars of your love, they leave me breathless,
I can't help feeling,

We could have had it all,
(You're gonna wish you never had met me),
Rolling in the deep,
(Tears are gonna fall, rolling in the deep),
You had my heart inside of your hands,
(You're gonna wish you never had met me),
And you played it to the beat,
(Tears are gonna fall, rolling in the deep),

Baby, I have no story to be told,
But I've heard one on you and I'm gonna make your head burn,
Think of me in the depths of your despair,
Make a home down there as mine sure won't be shared,

The scars of your love remind me of us,
(You're gonna wish you never had met me),
They keep me thinking that we almost had it all,
(Tears are gonna fall, rolling in the deep),
The scars of your love, they leave me breathless,
(You're gonna wish you never had met me),
I can't help feeling,
(Tears are gonna fall, rolling in the deep),

We could have had it all,
(You're gonna wish you never had met me),
Rolling in the deep,
(Tears are gonna fall, rolling in the deep),
You had my heart inside of your hands,


(You're gonna wish you never had met me),
And you played it to the beat,
(Tears are gonna fall, rolling in the deep),

Could have had it all,
Rolling in the deep,
You had my heart inside of your hands,
But you played it with a beating,

Throw your soul through every open door,
Count your blessings to find what you look for,
Turn my sorrow into treasured gold,
You'll pay me back in kind and reap just what you've sown,

(You're gonna wish you never had met me),
We could have had it all,
(Tears are gonna fall, rolling in the deep),
We could have had it all,
(You're gonna wish you never had met me),
It all, it all, it all,
(Tears are gonna fall, rolling in the deep),

We could have had it all,
(You're gonna wish you never had met me),
Rolling in the deep,
(Tears are gonna fall, rolling in the deep),
You had my heart inside of your hands,
(You're gonna wish you never had met me),
And you played it to the beat,
(Tears are gonna fall, rolling in the deep),

Could have had it all,
(You're gonna wish you never had met me),
Rolling in the deep,
(Tears are gonna fall, rolling in the deep),
You had my heart inside of your hands,

But you played it,
You played it,
You played it,
You played it to the beat.

Η αγγλίδα στιχουργός και τραγουδίστρια Adele δεν γινόταν να λείπει από ένα ιστολόγιο σαν αυτό που ασχολείται με αξιόλογες μουσικές δημιουργίες. H Adele Laurie Blue Adkins, όπως είναι το πλήρες όνομά της, είναι μόλις 23 ετών και όμως έχει κάνει ήδη ιδιαίτερη εντύπωση στη διεθνή μουσική σκηνή. Με τον πρώτο δίσκο της με τίτλο ‘’19’’, που κυκλοφόρησε το 2008, κατάφερε να αποσπάσει 2 βραβεία Grammy ως καλύτερη πρωτοεμφανιζόμενη τραγουδίστρια και ως καλύτερη γυναικεία ποπ εμφάνιση. Ήδη από τον πρώτο της δίσκο ξεχώρισε για το ιδιαίτερο στυλ της μουσικής της που καταφέρνει να εναρμονίσει τέλεια blues και soul στοιχεία με μοντέρνους ποπ ρυθμούς. Το συγκεκριμένο τραγούδι είναι το ‘’Rolling In the Deep’’ που αποτελεί και το πρώτο single από τη δεύτερη δισκογραφική δουλειά της με τίτλο ‘’21΄΄ που κυκλοφόρησε στις αρχές του 2011. Η ίδια περιγράφει τον ήχο του συγκεκριμένου τραγουδιού ως ‘’dark bluesy gospel disco tune’’. Μέσα σε όλα τα εύσημα που έχουν αποδοθεί στην ίδια και στις δισκογραφικές δουλειές της μια σημαντική διάκριση είναι ότι για πρώτη φορά μετά τους Beatles το 1964, ένας καλλιτέχνης καταφέρνει να έχει δύο albums και δύο singles στο Top 5 των αντίστοιχων UK charts, την ίδια εβδομάδα!!Προσωπικά αν και προτιμώ το ‘’Chasing pavements’’ από τον προηγούμενο δίσκο της πιστεύω πως και το ‘’Rolling In the Deep’’ αποτελεί ένα πολύ δυνατό ηχητικά κομμάτι που ακόμα και αν παίζει ως χαλί σε μία καφετέρια θα σε κάνει να το προσέξεις και να παρασυρθείς από το ρυθμό του.

Ακούστε το



Τρίτη, 22 Φεβρουαρίου 2011

Αμφιβολία (Φοίβος Δεληβοριάς)



Θα αμφιβάλλεις, γιατί έτσι παίζεται αυτό
Η φαντασία σου Θα βάζει στην αγάπη μου εμπόδιο
Οι συγγενείς σου , οι φίλοι απ'το δημοτικό
Ταινίες με τίτλους όπως"Η αγάπη το βάζει στα πόδια"
Ο βίος ο σύγχρονος, το άρωμα σου που σε κάνει ξεχωριστή
Η κάμερά σου που στέκεται στο φούτερ σου και σε κοιτάζω
Κάποιος που υπήρξε και κάποιος που δεν ήρθε στη σωστή σου στιγμή
Εγώ παράλυτος κι Εγώ που περπετώντας το κορμί μου γυμνάζω

Θα αμφιβάλλω, γιατί έτσι κουρδίζεται αυτό
Η εμπειρία μου θα υψώνει στο δόσιμό σου εμπόδια
Η απόδρασή μου, οι τσόντες μου σ'ένα φόλντερ κρυφό
Και τα χαρτάκια στο αμάξι από χιλιάδες διόδια
Ο βίος της Τέχνης, το στούντιο, μ'ένα PC που κρασάρει διαρκώς
Η κάμερά μου που στέκεται στο πιάνο μου και με κοιτάζεις
Κάποια που υπήρξε και κάποια που μ'έκανε να νιώθω μισός
Εσύ αριστούργημα κι Εσύ μόνη το μέικ-απ να βγάζεις

Θα αμφιβάλλεις, γιατί έτσι πηγαίνει αυτό
Έτσι οδηγείται, έτσι φλέγεται, έτσι ανεβαίνει στη μέρα
Έτσι το μάθαν οι άνθρωποι κάτω από τον ουρανό
Αυτό πιστέψαν οι άνθρωποι κι αυτό πάει τον κόσμο πιο πέρα
Θα αμφιβάλλω, γιατί έτσι πρέπει να παίξω κι εγώ
Η φαντασία μου θα βάζει στην αγάπη σου εμπόδια
Είναι ο άγραφος κώδικας, είναι το κοινό μυστικό
Είναι μια βόλτα στα σύννεφα, που πάντα γυρνάς με τα πόδια

Για τον Φοίβο Δεληβοριά έχουμε ξαναμιλήσει μέσα από το Στιχοι-θείτε και πιστέψτε με όσο βγάζει τέτοια τραγούδια σαν την "αμφιβολία" και τέτοια album σαν το "Ο αόρατος άνθρωπος" θα μιλάμε πολύ συχνά γι' αυτόν. Αφορμή λοιπόν μας έδωσε το καινούργιο του album το οποίο κυκλοφόρησε μέσα στον Δεκέμβρη του 2010, το οποίο περιέχει 11 καταπληκτικά κομμάτια. Μάλιστα ένα από αυτά το "Ωροσκόπιο" το ερμηνεύει η μοναδική Αρλέτα. Ο Φοίβος στο καινούργιο του album φαίνεται πιο ώριμος από ποτέ. Παρέα με τον Σταμάτη Σταματάκη (μπάσο & κοντραμπάσο) και τον Γιώργο Κατσάνο σε 20 διαφορετικά όργανα (πιάνο, Epinette des Vosges, μουσικό πριόνι, theremin, theatre organ, στυλόφωνο κ.α.) χάρισαν στα κομμάτια μοναδικά εμπνευσμένες ενορχηστρώσεις. Αρκετά όμως, ας απολαύσουμε την ηλεκτρονική "αμφιβολία" του Φοίβου Δεληβοριά...

Ακούστε το