Τετάρτη, 22 Δεκεμβρίου 2010

Χριστούγεννα (Φοίβος Δεληβοριάς)



Χριστούγεννα
Δεν περιμένω όμως τίποτα πια
Τον Άι Βασίλη απλώς τον λέγαν μπαμπά
Κι ειν' ένας πρώην Έλλην αριστερός
Ένας θνητός
Με τ' όνειρό του δίχως στέγη καμιά
Και το ανοιξιάτικο κορίτσι μαμά
Πλακώνεται απ' τη συνταγή την παλιά
Οι μυρωδιές θυμίζουν κάτι βαρύ
Κάποια πληγή
Που απλώς δεν θέλουμε ν' ανοίξει ξανά

Χριστούγεννα
Τα πλεϊμομπίλ μου είν' εξαιτίας μου κουτσά
Σβησμένα στη σαμπάνια βεγγαλικά
Ίσως για κάποιους να 'ναι ακόμα γιορτή
Μα ποιοι ειν' αυτοί;
Ζουν σε θερμοκοιτίδες ή σε χωριά;

Χριστούγεννα
Κι ό,τι αρχίζω μου πηγαίνει στραβά
Πάντα με πάει σ' ενός σταυρού τα καρφιά
Και πότε-πότε τα καρφώνω κι εγώ
Σε άλλον αμνό
Έτσι ήταν πάντα κι έτσι θα 'ναι ξανά

Χριστούγεννα
Κι εσύ τι θες απ' τη ζωή μου ξανά;
Με τα λαμπιόνια σου τα θανατερά
Και το φιλί σου πάντοτε αποδεκτό
Πως σε μισώ
Θες να 'σαι η ίδια και ν' αλλάζω εγώ
Με θες προσωπικό σου δημιουργό
Μη λες πως μοιάζω με τον Ντόναλντ εγώ
Λάμπω εγώ
Μα μ' ένα σπότλαϊτ που δε μου είναι αρκετό

Χριστούγεννα
Τι φταίω που αν λείπεις η ζωή μου διψά
Το γαϊδουράκι της τραβάει αργά
Να βρει ένα πανδοχείο νυχτερινό
Να 'ναι ανοιχτό
Ή έστω μια φάτνη να χωράει το κενό

Χριστούγεννα
Χωρίς αυτά ο χρόνος δεν ξεκινά
Βοσκούς μαζεύω, μάγους από μακριά
Γιορτάζω για ν' αλλάξουμε οριστικά
Χρόνια πολλά
Χωρίς να προσποιούμαι τίποτα πια

Γεια σας, οι γιορτές πλησιάζουν απειλητικά έτσι κι εγώ ακολουθώντας τις τάσεις των γιορτών ανεβάζω ένα από τα καλύτερα χριστουγεννιάτικα τραγούδια. Ας αφήσουμε για λίγο τα "Χριστούγεννα" της Βανδή και του Φοίβου και ας πιάσουμε τα "Χριστούγεννα" του Φοίβου Δεληβοριά. Από τον δίσκο "Ο Καθρέφτης" μαζί με πολλά άλλα πανέμορφα κομμάτια μας έρχεται και το σημερινό μας κομμάτι. Αληθινό, μελαγχολικό και επίκαιρο όπως μας έχει συνηθίσει τόσα χρόνια ο Φοίβος Δεληβοριάς. Ο Φοίβος που βρέθηκε να έχει δάσκαλο τον Ορφέα Περίδη. Ο Φοίβος που στα 15 του χρόνια χτυπάει την πόρτα του Μάνου Χατζιδάκη και του παρουσιάζεται σαν συνάδελφος του και μετά από λίγο καιρό κάνουν μαζί τον πρώτο του δίσκο με τίτλο "Παρέλαση" κάπου στο 1989. Ο Φοίβος που μέσα από ένα μείγμα πρωτότυπης στιχουργικής και ωραίων μελωδικών γραμμών έχει καταφέρει να έρθει ουκ ολίγες φορές κοντά μας. Ας απολαύσουμε χωρίς πολλά λόγια, χωρίς πολλά λαμπάκια, χωρίς πολλά πολλά το τραγούδι του Φοίβου και ας περιμένουμε για άλλη μια χρονιά τα ... Χριστούγεννα.

Υ.Γ. Ξέχασα να αναφέρω μία πολύ ωραία ιστορία για το εν λόγω τραγούδι που είχε αναφέρει ο Δεληβοριάς σε συνέντευξη του στο δεύτερο πρόγραμμα πριν κάποια χρόνια. Το είχε γράψει όταν ήταν στο στρατό, όπου του είχε ζητηθεί από τον τότε Διοικητή του να συνθέσει ένα χριστουγεννιάτικο κομμάτι για την γιορτή που θα γινότανε στο Κ.Ψ.Μ και ως αντάλλαγμα θα έπαιρνε και 7 ημέρες τιμητική άδεια. Έκατσε λοιπόν ο άμοιρος ο Φοίβος να γράψει το τραγούδι και βγήκε αυτό το αριστούργημα που όπως μπορείτε να φανταστείτε δεν του έδωσε την πολυπόθητη άδεια...


Ακούστε το


2 σχόλια:

  1. ATIMOΣ Ο ΛΟΧΑΓΟΣ !!
    ΠΑΛΙ ΚΑΛΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΥ ΕΡΙΞΕ ΚΑΙ ΦΥΛΑΚΗ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πες το ψεματα, παντως αξιζει το κομματι και ας εχασε την τιμητικη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή